![\"\"](\"http:\/\/www.19paulfort.com\/galerie\/wp-content\/uploads\/2019\/05\/bennink-1.jpg\")
\nHan Bennink<\/h1>\n
Batterie<\/strong><\/p>\n ><\/em> english <\/em><\/span>&<\/em> dutch<\/span> below<\/span><\/em><\/span> Dans le monde du jazz, il est presque d\u00e9mod\u00e9 d’\u00eatre un joueur aussi polyvalent que Han Bennink. Bennink est l’un des musiciens, malheureusement rares, dont les capacit\u00e9s et les int\u00e9r\u00eats couvrent tout le spectre de la musique, du Dixieland au Free. Son jeu droit est absolument convaincant: son tempo est solide, son sens du swing et sa technique sans faille. Il poss\u00e8de \u00e9galement les qualit\u00e9s requises d’un virtuose du free jazz. La capacit\u00e9 de Bennink \u00e0 interagir rapidement et de mani\u00e8re cr\u00e9ative avec les joueurs de cor et les pianistes est excellente, tout comme son oreille pour les contrastes timbraux. Ce qui rend finalement Bennink sp\u00e9cial, c\u2019est son amour manifeste pour la musique, un amour qui l\u2019incite \u00e0 abattre les murs de carton qui s\u00e9parent trop souvent diff\u00e9rentes \u00e9coles de jazz. Born April 17, 1942. Han Bennink is a Dutch jazz drummer, percussionist and multi- instrumentalist. (Zaandam, 17 april 1942) is een Nederlands jazzdrummer, percussionist, multi- instrumentalist en beeldend kunstenaar. Cet artiste a particip\u00e9 au 19 Paul Fort \u00e0 :<\/strong><\/p>\n > Un concert du Duo Han Bennink (batterie), Joris Roelofs (saxophone, clarinette) le 24 mai 2019 dans le cadre de l’exposition \u00ab\u00a0Entre eau et ciel : Amsterdam\u00a0\u00bb<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Han Bennink Batterie > english & dutch below Dans le monde du jazz, il est presque d\u00e9mod\u00e9 d’\u00eatre un joueur aussi polyvalent que Han Bennink. Bennink est l’un des musiciens, malheureusement rares, dont les capacit\u00e9s et les int\u00e9r\u00eats couvrent tout le spectre de la musique, du Dixieland au Free. Son jeu droit est absolument convaincant:…Continue reading BENNINK Han –<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,26,20,19],"tags":[],"class_list":["post-7451","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-artistes-invites","category-musiciens-compositeurs","category-par-nom","category-par-pratique-artistique"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.19paulfort.com\/galerie\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7451","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.19paulfort.com\/galerie\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.19paulfort.com\/galerie\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.19paulfort.com\/galerie\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.19paulfort.com\/galerie\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7451"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/www.19paulfort.com\/galerie\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7451\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7491,"href":"https:\/\/www.19paulfort.com\/galerie\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7451\/revisions\/7491"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.19paulfort.com\/galerie\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7451"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.19paulfort.com\/galerie\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7451"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.19paulfort.com\/galerie\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7451"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\n<\/strong><\/p>\n
\nBennink a commenc\u00e9 \u00e0 jouer de la batterie alors qu’il \u00e9tait adolescent, sous l’influence de son p\u00e8re, un percussionniste classique. Il a jou\u00e9 avec des musiciens de sa ville natale au d\u00e9but des ann\u00e9es 60. Entre 1962 et 1969, Bennink a accompagn\u00e9 des grands du jazz am\u00e9ricain, tels que Dexter Gordon, Sonny Rollins et Eric Dolphy lors de leurs visites aux Pays-Bas (il \u00e9tait le batteur de l\u2019album de Dolphy’s Last Date de 1964). En 1963, il forme un quatuor comprenant le pianiste Misha Mengelberg, qui interpr\u00e8te le Newport Jazz Festival de 1966. Au milieu des ann\u00e9es 60, Bennink a commenc\u00e9 \u00e0 jouer du free jazz avec des artistes tels que Mengelberg et Willem Breuker. En 1967, ces trois personnes fond\u00e8rent Instant Composer’s Pool, une organisation \u00e0 but non lucratif destin\u00e9e \u00e0 promouvoir l’avant-garde du jazz n\u00e9erlandais. \u00c0 peu pr\u00e8s \u00e0 la m\u00eame p\u00e9riode, Bennink continua de fr\u00e9quenter le saxophoniste Peter Brotzmann, le guitariste Derek Bailey, le pianiste Alex Schlippenbach, le trompettiste Don Cherry et le Globe Unity Orchestra. Dans les ann\u00e9es 70 et 80, Bennink dirigea et joua le r\u00f4le d’animateur lors de plusieurs sessions sur les labels FMP, Incus et Soul Note; il a apport\u00e9 une contribution notable \u00e0 Regeneration, l’album hommage \u00e0 Herbie Nichols de Steve Lacy, avec Mengelberg, le bassiste Kent Carter et le tromboniste Roswell Rudd. \u00c0 la fin des ann\u00e9es 80, Bennink a commenc\u00e9, avec le violoncelliste Ernst Reijseger et le saxophoniste Michael Moore, le Clusone Trio, devenu depuis peut-\u00eatre le v\u00e9hicule de performance id\u00e9al du percussionniste. Reijseger et Moore partagent les extraordinaires int\u00e9r\u00eats musicaux de Bennink, sans parler de son sens de l’humour absurde. En fait, c’est la th\u00e9\u00e2tralit\u00e9 plut\u00f4t fantaisiste de Bennink qui att\u00e9nue – du moins pour certains – le s\u00e9rieux et la profondeur de son art.
\nLe style de Bennink est tr\u00e8s vari\u00e9, allant de la percussion jazz conventionnelle \u00e0 l’improvisation libre hautement non conventionnelle, pour laquelle il utilise souvent les objets qui se trouvent sur la sc\u00e8ne (chaises, pupitres, \u00e9tuis), son propre corps (un jeu favori consiste \u00e0 mettre une baguette dans la bouche et la frapper avec l\u2019autre), ainsi que tout l\u2019espace de performance – le sol, les portes et les murs. Il utilise fr\u00e9quemment des oiseaux et tout ce qui lui passe par la t\u00eate (une performance particuli\u00e8rement d\u00e9concertante \u00e0 Toronto dans les ann\u00e9es 1990 impliquait une alarme sonore assourdissante plac\u00e9e au sol). Il est \u00e9galement un multi-instrumentiste talentueux. Occasionnellement, il joue de la clarinette, du violon, banjo, piano.<\/p>\nHan Bennink (english)<\/span><\/h2>\n
\nBennink was born in Zaandam, the son of a classical percussionist. He played the drums and the clarinet during his teens. Through the 1960s he drummed with a number of American musicians visiting the Netherlands, including Dexter Gordon, Sonny Rollins and Eric Dolphy (he can be heard on Dolphy’s final studio recording, Last Date (1964)).
\nHe subsequently became a central figure in the emerging European free improvisation scene. In 1963 he formed a quartet with pianist Misha Mengelberg and saxophonist Piet Noordijk which had a number of different bassists and which played at the 1966 Newport Jazz Festival, and in 1967 he was a co-founder of the Instant Composers Pool with Mengelberg and Willem Breuker, which sponsored Dutch avant garde performances. From the late 1960s he played in a trio with saxophonist Peter Bro\u0308tzmann and Belgian pianist Fred Van Hove, which became a duo after Van Hove’s departure in 1976. Through much of the 1990s he played in Clusone 3 (also known as the Clusone Trio), a trio with saxophonist and clarinetist Michael Moore and cellist Ernst Reijseger. He has often played duos with Mengelberg and collaborated with him alongside other musicians.
\nAs well as playing with these long-standing groups, Bennink has performed and recorded solo (Tempo Comodo (1982) being among his solo recordings) and played with many free improvisation and free jazz luminaries including Derek Bailey, Conny Bauer, Don Cherry and Alexander von Schlippenbach, as well as more conventional jazz musicians like Lee Konitz.
\nBennink’s style is wide-ranging, running from conventional jazz drumming to highly unconventional free improvisation, for which he often uses whatever objects happen to be onstage (chairs, music stands, instrument cases), his own body (a favourite device involves putting a drumstick in his mouth and striking it with the other stick), and the entire performance space — the floor, doors, and walls. He makes frequent use of birdcalls and whatever else strikes his fancy (one particularly madcap performance in Toronto in the 1990s involved a deafening fire alarm bell placed on the floor). He is also a talented multi-instrumentalist, and on occasion his recordings have featured his playing on clarinet, violin, banjo and piano.<\/p>\nHan Bennink (dutch)<\/span><\/h2>\n
\nBennink werd geboren als de zoon van een klassieke drummer. Hij speelde al op jonge leeftijd op trommels en op klarinet. In de jaren 60 drumde hij bij een aantal Amerikaanse artiesten die Nederland bezochten, zoals Dexter Gordon, Johnny Griffin, Sonny Rollins, Wes Montgomery en Eric Dolphy (hij is te horen op Dolphy’s album Last Date uit 1964). Bennink ontwikkelde zich in de daaropvolgende jaren in de opkomende freejazz en gei\u0308mproviseerde muziek wereld tot een markante persoonlijkheid. In 1963 vormde hij een kwartet met de pianist Misha Mengelberg en de saxofonist Piet Noordijk. Zij werkten samen met verschillende bassisten en speelden in 1966 op het Newport Jazz Festival. In 1967 was hij in samenwerking met Misha Mengelberg en Willem Breuker medeoprichter van de Instant Composers Pool, waarlijk het vlaggenschip van de Nederlandse jazz en improvisatie beweging.
\nVanaf de jaren 60 speelde hij met saxofonist Peter Bro\u0308tzmann Gedurende een groot deel van de jaren 90 speelde Bennink in het Clusone Trio met saxofonist en clarinettist Michael Moore en cellist Ernst Reijseger. In de jaren 90 en 2000 trad hij soms op met The Ex. Hij speelde sinds 1959 regelmatig samen met pianist en componist Misha Mengelberg tot aan diens dood in maart 2017.
\nNaast deze langdurige samenwerkingsverbanden heeft Bennink een aantal soloprojecten gedaan (opgetredens en albums). Bijvoorbeeld Tempo Comodo uit 1982, dat een soloalbum is waarop hij met vele gei\u0308mproviseerde muziek en free jazz-renomme\u0301’s samenwerkt zoals Derek Bailey, Eugene Chadbourne, Conny Bauer, Don Cherry en Alexander von Schlippenbach en met meer conventioneel spelende artiesten als Lee Konitz.
\nBennink drumt in verschillende stijlen, varie\u0308rend van conventionele jazz tot vrije en uiterst eigenzinnige improvisaties, waarvoor hij alles wat hem op het podium voor de handen komt als percussie-instrument gebruikt (stoelen, muziekstandaards, instrumentenkoffers); ook zijn eigen lichaam (bijvoorbeeld een drumstick in zijn mond, die hij met een andere bespeelt; ook zet hij zijn (berg)schoenen vaak op de kleine trom). Daarbij gebruikt hij het hele podium en de ruimte eromheen (vloeren, deuren en muren). Ook gebruikt hij vaak vogelfluitjes en andere instrumenten die zijn fantasie aanwakkeren.
\nAls opgeleid graficus heeft Bennink veel van zijn cd-boekjes zelf ontworpen. Er zijn regelmatig tentoonstellingen van Bennink’s werk als beeldend kunstenaar; hij heeft exposities gehad door Nederland, verder ook in Antwerpen, Calgary, Sarajevo, en Reggio Emilia.<\/p>\n
\n